Friday, August 19, 2011

Northern Thai Tale: The Stupid Friend and the Smart Friend



นิยายเรื่องเสี่ยวง่าวเสี่ยวหล้วก
     มีวันนึ่งสองเสี่ยวพากันไพจกสาวในบ้าน ซ้ำบ้านสาวเพิ่นเอาไม้ลิดไม้มาแปลงขอนป้องร่องหล่อ เสี่ยวหล้วกก็หื้อเสี่ยวง่าวนั่งอยู่ไม้ขอนป้องหล่อถ้าจนขอนป้องหล่อเปลี่ยนเพทเปนลวงแล้วพาไพ เถิงเวลาลวงจะออกไพหากินหน่อเงินหน่อฅำที่ตาวันออกมาส่องโลกใหม่พู้น เสี่ยวง่าวก็ได้ขี่หลังไม้ลิดไม้เปนลวงนั้นไพ จะลงก็บ่ได้ ก็เลยได้ขี่หลังลวงนั้นไพจนรอดที่หน่อเงินหน่อฅำออกที่ตาวันออกใหม่ที่เขาสัตตภัณพู้น ไอ้ง่าวก็เลยขี่หลังลวงอยู่หักเอาหน่อเงินหน่อฅำที่ลวงกิน ส่วนลวงนั้นบ่ใช่มีตัวเดียว มีเถิงหมื่นตัวแสนตัว พอเถิงเวลาใกล้แจ้งลวงก็พาไอ้ง่าวพิก มาลงที่เก่าที่บ้านสาวหั้น พอเถิงรุ้งแจ้งแล้วเสี่ยวหล้วกก็ไพบ้านก็ไพด่าเสี่ยวง่าวว่า
     "หน้าหมา ราหื้อเปนเพื่อนหนีละรา"
     "โธ่ราบ่ได้ลักหนีจ้าเสี่ยว ข้านั่งอยู่ขอนป้องหล่อสาวถ้า คั้นพอเหง้าหลอกไม้ขอนป้องหล่อพาข้าไพกินหน่อเงินหน่อฅำที่ตาวันออกใหม่พู้น ข้าก็นั่งขี่หลังไม้ขอนป้องหล่อหักเอาหน่อเงินหน่อฅำใส่ถงเสื้อมาเตมสองถงเสื้อ บ่เชื่อก็ผ่อเทอะกองอยู่ที่นอนหั้น"
     เสี่ยวหล้วกก็ไพผ่อก็มีแท้ดั่งมันว่า เสี่ยวหล้วกก็เลยบอกกับเสี่ยวง่าวว่า
     "วันพรูกเราไพจกสาวแถมน่อ ราจักหื้อฅิงจกสาวเล่าราจักถินั่งเหง้าหลอกหลังขอนป้องหล่อ ราจักเอาถงไพทวย เยียะเชื้อฅิงมันได้หน้อย ราจักเอาถงไพหาบนึ่ง"
     ฅ่ำมาก็พากันไพ เสี่ยวหล้วกก็ส่งเสี่ยวง่าวจกสาวหั้นแล้วถิไพนั่งเหง้าหลอกอยู่ขอนป้องหล่อเหมือนเสี่ยวง่าว เถิงเวลาขอนป้องหล่อเปนลวงออกหากินเสี่ยวหล้วกก็ขี่หลังลวงไพเถิงที่หน่อเงินหน่อฅำออก ลวงก็กินหน่อเงินหน่อฅำ ไอ้เสี่ยวหล้วกก็หันเอาหน่อเงินหน่อฅำใส่ถงเมื่อใดก็บ่เตมสักเทื่อ ก็เลยโตนลงจากหลังลวงเสียหักเอาเตมสองถงแล้วผ่อหาลวงตัวที่ขี่ไพก็บ่รู้จักแล้ว ลวงเปนหมื่นเปนแสนตัว เจ้าก็เลยหลงอยู่หั้น แจ้งมาตาวันออกมาใหม่ตายเสีย บ่ได้มาบ้านซ้ำ




The Smart Friend and the Stupid Friend
Adapted by Alif Silpachai
Once upon a time in a faraway kingdom, there lived two guys who were best friends. One was smart but the other one was stupid. One day when it was hot and stinky, the two friends decided to go hit on girls in a nearby village. At the village, there was a big log lying just outside of one of the girls’ houses. Then the smart friend goes:
“Hey dude, why don’t you wait here while I go find me some ladies? Here just sit on the log.”
“Ehh why?”
“Thanks dude.  I’ll see you soon then” The smart friend said, ignoring his friend’s confused face.
And then the smart friend went inside the house, leaving the stupid friend outside.
While the stupid friend was sitting on the log, waiting for his friend to come out, the log suddenly transformed itself into a big beautiful red dragon which flew him away to a faraway land where gold and silver grew on trees. It turned out that it was the dragon’s dinner time. As it was eating the gold and silver leaves, the stupid friend who was sitting on the dragon’s back, grabbed the gold and silver and put them in his pockets. As he looked around, he found that there were thousands of beautiful red dragons. When dawn came, the dragon flew back to the village and changed itself back into a log. On the next day, when morning came, the smart friend was so red because he was pissed off; so, he went to the village to have a word with the stupid friend.
“You stupid asshole! I told you to wait for me, but you left me all by myself.”
“No dude, I didn’t leave you. As I was sitting on the log, waiting for you, it flew me to a faraway land! Then I rode on its back and got lots of gold and silver. If you don’t believe me, go check out what’s on my bed then.”
The smart friend went to see the big piles of gold and silver on the stupid friend’s bed. What his friend had said was true; so, he said, “tomorrow we go hit on the ladies again, okay? This time, I’ll let you go inside the girl’s house, while I wait for you on the log. And you know what, dude? I’ll take a big plastic bag with me. What you did was lame and stupid. I will for sure get more gold and silver than you did.”
And in the evening, the two friends went to the village. After the smart friend had dropped his friend off at the girl’s house, he went straight to the big log and sat down on it, waiting for the log to take him to the faraway land. And eventually the log transformed itself into a big beautiful red dragon which took him to the faraway land. There, as the dragon was eating the gold and silver leaves, the smart friend with his giant bag, became red again because it was really difficult for him to stuff his bag with the goodies on the dragon’s back. So he decided to get off the dragon’s back to go to different gold and silver trees. After a while, he filled his giant bag completely with gold and silver.
“Hahaha I’m so smart,” he said, dragging the giant bag behind himself. “Now, I just have to get back to the village. Hmm where the hell is that stupid dragon?”
The smart friend couldn’t find the same dragon that took him there because there were thousands and thousands of big red dragons. The poor guy now was lost and couldn’t find his way back home. And eventually, he died of starvation a few days later.


Thai edition, by Alif Silpachai


นิยายเรื่องเพื่อนโง่เพื่อนหัวไว

เขาเจ้า = พวกเขา(สุภาพ)
รา = เราทั้งสอง
ขา = เขาทั้งสอง
เพื่อน = เขา

     มีวันนึง เพื่อนสองคนพากันไปจีบสาวในหมู่บ้าน ในหมู่บ้านสาวนั้น เขาเจ้าได้เอาเพกามาทำเป็นที่รองน้ำฝน เพื่อนหัวไวก็ให้เพื่อนโง่นั่งที่ที่รองน้ำฝน โดยให้คอยจนที่รองน้ำฝนกลายเป็นมังกรซึ่งพาเพื่อนโง่ไป พอถึงเวลามังกรจะออกไปหากินหน่อเงินหน่อทองที่ตาวันออกมาส่องแหล่งหล้าใหม่นู่น เพื่อนโง่ก็ได้ขี่หลังเพกาที่กลายเป็นมังกรนั่นไป  จะลงก็มิได้ ก็เลยได้ขี่หลังมังกรตัวนั้นไปจนถึงที่หน่อเงินหน่อทองออกที่ตาวันออกใหม่ที่เขาสัตตภัณนู่น ไอ้โง่ผู้ขี่หลังมังกรอยู่ก็หักเอาหน่อเงินหน่อทองที่มังกรกิน ส่วนมังกรนั้นมิใช่มีตัวเดียว แต่มีถึงหมื่นตัวแสนตัว พอถึงเวลาใกล้แจ้ง มังกรก็พาไอ้โง่กลับมาลงที่เก่าที่หมู่บ้านสาวนั่น พอถึงรุ่งแจ้งแล้ว เพื่อนหัวไวก็ไปหมู่บ้านไปด่าเพื่อนโง่ว่า
     "ไอ้หน้าหมา เราให้สูอยู่เป็นเพื่อนเรา แต่สูกลับหนีละเรา"
     "
โธ่ เรามิได้แอบหนีสูดอกจ้าเพื่อน ข้านั่งอยู่ที่ที่รองน้ำฝนของสาว นั่งคอยเจ้าอยู่ แต่แล้วที่รองน้ำฝนก็พาข้าไปกินหน่อเงินหน่อทองที่ตาวันออกใหม่นู่น ข้าก็นั่งขี่หลังที่รองน้ำฝน โดยหักเอาหน่อเงินหน่อทองใส่กระเป๋าเสื้อมาเต็มสองกระเป๋าเลย มิเชื่อก็ดูเถอะ กองอยู่ที่นอนนั่น"
     
เพื่อนหัวไวก็ไปดู ก็มีจริงดั่งมันว่า เพื่อนหัวไวก็เลยบอกกับเพื่อนโง่ว่า
     "
พรุ่งนี้ราไปจีบสาวกันอีกนะ เราจักให้สูจีบสาว แล้วเราจักนั่งอยู่ที่ที่รองน้ำฝน เราจักเอาถุงไปด้วย ทำอย่างสูมันได้น้อย เราจักเอาถุงไปหาบนึง"
     
ฅ่ำมา ขาก็พากันไป เพื่อนหัวไวก็ส่งเพื่อนโง่ลงจีบสาว แล้วก็ไปนั่งที่ที่รองน้ำฝนเหมือนเพื่อนโง่ ถึงเวลาที่รองน้ำฝนเป็นมังกรออกหากิน เพื่อนหัวไวก็ขี่หลังมังกรไปถึงที่หน่อเงินหน่อทองออก มังกรก็กินหน่อเงินหน่อทอง ไอ้เพื่อนหัวไวก็หันเอาหน่อเงินหน่อทองใส่ถุงเท่าใดก็มิเต็มสักที ก็เลยกระโดดลงจากหลังมังกรแล้วหักเอาจนเต็มสองถุงแล้วมองหามังกรตัวที่ขี่ไป แต่ก็มิรู้ว่าตัวใดแล้ว มีมังกรตั้งเป็นหมื่นเป็นแสนตัว เพื่อนก็เลยหลงอยู่นั่น พอแจ้งมา ตาวันออกมาใหม่ เพื่อนก็ตายเสีย มิได้มาหมู่บ้านอีกเลย

Shan Verbs - Aspects

kǐn = to eat 


kǐn = present indefinite (cf. Thai กิน)


kǐn jùu = present definite (cf. Thai กินอยู่)


kǐn jâw = past indefinite (cf. Thai กินแล้ว)


kǐn jâw jâwpast definite (cf. Thai กินเสร็จแล้ว)
laj kǐn  = past definite (cf. Thai ได้กิน)
laj kǐn jâw = past definite (cf. Thai ได้กินแล้ว)


těe kǐn =future indefinite (cf. Thai จะกิน)


těe kǐjâw = future definite (cf. Thai จะกินแล้ว)


kǐn laj = "can eat" (c.f. Thai กินได้)


těe laj kǐn = "must eat" (cf. Thai ต้องกิน)


* "j" is pronounced like English y

Thursday, August 4, 2011

Basic Old Thai Pronouns - At Least 800 Years Old

The pronunciation is NOT written in IPA
The pronunciation is based on modern Standard Thai rules of phonology.


Informal Pronouns 
Singular
กู /kuu/ - I/me
มึง /mwng/, w = unrounded /u/ - thou/thee "you singular"
มัน /man/ - he/she/it/him/her/it

Dual = "two people"
เผือ /phwa/ , rising tonew = unrounded /u/ - exclusive both of us (not including you)
รา /raa/ - inclusive both of us (including you)
เขือ /khwa/  , rising tonew = unrounded /u/ - both of you
ขา /khaa/ , rising tone - both of them

Plural
ตู /tuu/ - exclusive we/us(not including you)
เรา /raw/ - inclusive we/us(including you)
สู /suu/ , rising tone - ye/you (you all, y'all)
เขา /khaw/ rising tone - they/them


Formal Pronouns 
Singular
ข้า /khaa/, fallinging tone,- I/me   (from "slave")
เจ้า /caw/, fallinging tone,- you     (from "master")
เพื่อน /phwan/ fallinging tonew = unrounded /u/  - he/she/him/her  (from "friend")

Or you can use an informal plural pronoun to refer to one person
ตู /tuu/ - I/me
เรา /raw/ - I/me
สู /suu/ rising tone - you singular
เขา /khaw/ rising tone - he/she/him/her

Plural
ตูข้า /tuu-khaa/ - mid tone-falling tone - exclusive we/us(not including you)
เราข้า /raw-khaa/ -mid tone-falling  tone - inclusive we/us(including you)
สูเจ้า /suu-caw/ , rising tone-falling tone - ye/you (you all, y'all)
เขาเจ้า /khaw-caw/ rising tone-falling tone - they/them

For more info, watch this video:





Friday, June 17, 2011

I have a Facebook!



     Hi guys. Thank you for supporting me this whole time. I now have a Facebook page on which we can interact more--I can answer your questions quicker here! :) See ya!
-Alif

Saturday, June 11, 2011

Re-Thaification? Comparing Among Some Tai languages

As you may know, Thai has borrowed many words from Old Khmer, Pali, and Sanskrit. Some of these loanwords eventually took over  the 'original' Tai words in Thai. The words on this paper are just some examples.
เมืองฟ้า >  สวรรค์ "heaven"
ยาม > เวลา "time"
ฅำ > ทอง  "gold"
ความ > ภาษา  "language"
เดือน > ดวงจันทร์ "moon"
ดัง > จมูก  "nose"
ขุน > กษัตริย์ "king"
โรงยา (orโรงหมอ) > โรงพยาบาล "hospital"
สายใจ > ชีวิต "life"
All of these words except ดัง "nose" and  สายใจ "life" are still in used. Though some words like ความ "language" and โรงยา "hospital" are quite rare.

Friday, May 20, 2011

Does the /g/ Sound Exist in Thai and Lao?

     The word for "chicken", is it [gai] or [kai] (tone omitted)? Does the g sound exist in Thai and Lao? The answer is maybe, but only in very limited environments, and it varies across native speakers.
     First, /g/ and /k/ are both unaspirated velar stops, but the /g/ is voiced while the /k/ is voiceless. The /k/ in transcriptions often causes confusion with the aspirated /k/ in English, e.g. kill (aspirated) vs skill (unaspirated).  In Thai and Lao, the aspirated and unaspirated /k/'s are separate phonemes, (aspirated k is usually transcribed as kh) whereas in English, there is only one /k/ phoneme. So you could have a minimal pair such as kaa 'crow' vs khaa 'stuck.'
     However, there is no /g/ phoneme in Thai and Lao. If you were to substitute kaa 'crow' with [gaa], your pronunciation would slightly be off, though you would still be understood. People will just think you have an accent. Since there is no /g/ phoneme in Thai and Lao, native speakers cannot hear any difference between the /g/ and the unaspirated /k/.
    Most English speakers find it hard to produce the unaspirated /k/--unless they also speak Spanish or other languages that have unaspirated /k/. Many feel that the unaspirated k is a [g]. This might be because in English when g occurs initially, e.g. get, it gets slightly devoiced, but when it occurs medially, e.g. forget, it is fully voiced.
   Thus, if you want to improve your Thai or Lao accent, work on your unaspirated k! One of the many tricks is to say words like "skip" "scar" "scheme" repeatedly. Feel your k's. Then try to get rid of the s while still maintaining the k. So for "skip", for example, try to go from skip to -kip, and do not allow yourself to aspirate the k.
Good luck!

Friday, May 13, 2011

Ancient Thai Script: Sukhothai Period - Year 1293

     It is believed that the script created by King Raam Kham Haeng is the direct ancestor of modern Thai (Siamese) script. The script was created around the year 1293. Comparing to other Tai scripts(including those of Lao and Northern Thai) which are in circular shapes, the Sukhothai letters are more squared-like. The script has 39 consonants as opposed to the modern Thai script which has 44. There are only two tonal markers as opposed to four in the contemporary Thai script. The 39 consonants were probably invented to represent the ancient pronunciation which many Tai linguists argue that they are different from the contemporary pronunciation. In particular, voiced stop and fricative sounds may have gotten devoiced, e.g. คg>kh, ฅɣ>x>kh, ชɟ>tɕh, ซz>s, ทd>th, พb>ph, ฟv>f etc. Other changes include implosives ดd and บb>plosive d and b respectively.
     These changes may have caused the tones to shift from having at least three tones to five (or six in other dialects of Siamese). The devoicing of original voiced consonants made them merge with their voiceless counterparts. To maintain the distinguish, the tonal shift had to occur. For example, before the shift there were "va" and "fa".  However, after the shift, "va" became "fa". Thus, now we have "fa" and "fa." To distinguish the difference, one (or both) of them had to undergo a tone shift: fa (mid tone) and fa (rising tone) etc. This phenomenon could explain how modern Thai has come to have three consonant classes (e.g. high f vs. low f---where the low f may have come from the ancient /v/).

Oh and have you ever wondered why ห is written before น to create a new sound: a high n? Well in the ancient time, these two sounds were actually a cluster, i.e. it was pronounced as /hn/. Linguists would go look at other languages that borrowed a Thai words beginning in hn in the ancient time, and see if in these languages still retain the hn sound. How did linguists come to conclude these changes? Well thankfully the Thai script was created based on Indic scriptures, so we can compare it with let's say the Devanagari script to see how the sounds differ since there are many Pali and Sanskrit loanwords in Thai.

For more info on the ancient pronunciation, read From Ancient Thai To Modern Dialects by J. Marvin Brown, and there are also a lot of great researches done by the late linguist William Gedney too which maybe in your local university's library. For those who are curious how the Thai r became h in many Tai dialects(and not the other way around since the creator used the same symbol to write a Pali word with an r and a Thai word with an r) such as Lao, Shan, and Northern Thai, these books might give you the answer.
Images above taken from here

Tuesday, May 10, 2011

A Variation in Thai Script

     This script is almost identical to the Lao script. It includes a mai kong for sara o(ผม), sara ua(ตัว) and sara -aw(เข้า), a fueang ย for sara -ia (เขียน), a tua อย(อย่าง), a merge between ห and ม(ไหม), and a tua sara o(ขอ).

Thursday, April 28, 2011

Dizzy Dames comics- (Lao edition)

According to http://digitalcomicmuseum.com , the comic Dizzty Dames is in the public domain. So, that means it is no longer copyrighted. If it still is copyrighted please let me know, and I'll remove the following images immediately.

Wednesday, April 27, 2011

Please help preserve the Lao language and culture

Via Flickr:
ກຣຸນາຊ່ວຍກັນອນຸຮັກສ໌ພາສາແລະວັທນທັມລາວແດ່.

Monday, February 28, 2011

American English Vowels that Thai speakers Cannot Produce


As an American English speaker (Los Angeles, California), I will mainly focus on General American English vowels. Thai speakers who are learning English should read this blog post to better understand English vowels.  In particular, you should try to master the vowel sounds that I have put on the list below. This might help with your English pronunciation.

There are about 12 American English vowel sounds that many Thai speakers have a difficult time producing.

Monophthongs:
  1. [ɪ] as in bid. Many Thais substitute this sound with [i] as in beat.
  2. [ɛ] as bed. Many Thais substitute this sound with [e] which does not exist in most mainstream American English varieties. (Note: [e] is NOT [ej] as in bake.)
  3. [ɑ] as in father. Many Thais substitute this sound with [a] (อา) which is fronter, and it is not in mainstream American English.
  4. [ʊ] as good. Many Thais substitute this sound with [u] as in boot.
  5. [ʌ] as in bud. Many Thais substitute this sound with [a] like they do with [ɑ] (mentioned above).
  6. [ɚ] as in bird. Many Thais substitute this sound with [ɤ] (เออ) which is a little bit backer; "unrounded o."
  7. [ə] as in sofa. Many Thais substitute this sound with [ɤ] like they do with [ɚ] (mentioned above).
  8. [ɑ] in pot, not, got. Many Thais substitute this sound with [ɔ] (ออ).
Diphthongs:
  1.  [ej] as in way. Many Thais substitute this sound with [e] like they do with [ɛ] (mentioned above).
  2.  [ow] as in show. Many Thais substitute this sound with [o] which does not exist in mainstream American English.
  3.  [ʊɚ] as in moor. Many Thais substitute this sound with [ua] or [uə] which is quite close to American English but not rhoticized.
  4. [ɛɚ] as in hair. Many Thais substitute this sound with [ɛ] (the r is dropped).

Some Thai speakers might find some of these sounds easier to master than others. I hope this article is helpful.

Follow my blog for more.

Tuesday, February 22, 2011

Comparing tones among some Southwestern Tai languages

The numbers will be used to represent level of pitch. Chao's digits.
5 - highest
4 - high
3 - mid
2 - low
1 - lowest

51 - falling tone. Start out highest(5) then falls to lowest(1).
15 - rising tone. Start out lowest(1) then falls to highest(5).

Standard Thai
ขา [kʰaː24] 'leg'
ข่า [kʰaː21] 'galangal'
ข้า [kʰaː51] 'slave'
คา [kʰaː33] 'stuck'
ค่า [kʰaː51] 'value'
ค้า [kʰaː45] 'to trade'

 Vientiane Lao
[kʰaː14] 'leg'
[kʰaː33] 'galangal'
[kʰaː31] 'slave'
[kʰaː34] 'stuck'
[kʰaː33] 'value'
[kʰaː51] 'to trade'

Northern Thai -Chiang Mai (Gedney)
[kʰaː24] 'leg'
[kʰaː11] 'galangal'
[kʰaː53] 'slave'
[kaː44] 'stuck'
[kaː51] 'value'
[kaː454] 'to trade'

Shan

[kʰaː24] 'leg'
[kʰaː11] 'galangal'
[kʰaː32] 'slave'
[kaː55] 'stuck'
[kaː32] 'value'
[kaː51] 'to trade' (relatively shorter than other tones)

Tai Lue - Sipsongpanna (Gedney)
[kʰaː55] 'leg'
[kʰaː12] 'galangal'
[kʰaː11] 'slave'
[kaː21] 'stuck'
[kaː33] 'value'
[kaː31] 'to trade'

Tai Dam(Gedney)
[kʰaː22] 'leg'
[kʰaː45] 'galangal'
[kʰaː21] 'slave'
[kaː55] 'stuck'
[kaː44] 'value'
[kaː31] 'to trade'







 
Source
Gedney, William J., and Thomas J. Hudak. William J. Gedney's Tai Dialect Studies: Glossaries, Texts, and Translations. Ann Arbor, MI: Center for South and Southeast Asian Studies, The University of Michigan, 1997. Print.