Sunday, October 10, 2010

เรียนคำไทใหญ่ สำหรับคนไทย - บทที่ ๑ คำสรรพนาม

ผมคิดว่า ก่อนที่เราจะเรียนการเขียนภาษาไทใหญ่ เราควรเรียนรู้ภาษาพูดก่อน เปรียบดั่งเด็กไทยก่อนที่เข้าโรงเรียน ผมคิดว่า เด็กเขาเรียนการอ่านอักษรไทยได้ดี เพราะเขาคุ้นเคยกับคำพูดมาก่อนแล้ว เพราะฉะนั้น ผมจะใช้ตัวอักษรไทยเขียนภาษาไทใหญ่ เพื่อให้ผู้อ่านสะดวกเรียน

บทที่ ๑ คำสรรพนาม
ผู้พูด
ฉัน = เก่า(ตรงกับคำว่า กู ของไทย), ตู
ผม หรือ ดิฉัน(สุภาพ) =(ใช่ได้ ๒ เพศ) ข้า, ข้าเจ้า, เก่าข้า, ตูข้า, ข้าเจ้าเฮา
พวกเรา = เฮา, เฮาข้า(สุภาพ), ข้าทังหลาย
ผู้ฟัง
เธอ = ใม(ตรงกับคำว่า มึง ของไทย)
คุณ(สุภาพ) = ใมเจ้า, สู, สูเจ้า, เจ้า
พวกคุณ = สู, เจ้าทังหลาย
บุคคลที่ ๓
เขา = มัน
มัน = มัน
พวกเขา = เขา, เขาเจ้า(สุภาพ)

คำที่ใช้เพื่อแสดงว่ามีหลายคน
พวก- = ทังหลาย, -จือ เช่น ข้าทังหลาย(พวกข้า) มันจือ(พวกมัน)

คำบางคำที่คุณควรรู้ก่อนบทเรียนต่อไป
ไม่ = อ่ำ
ไป = กว่า
ได้ = ไหล้
พูด = ลาด, ปาก
จะ = เต๋
ให้ = ปั๋น
ครับ, ค่ะ = ข้า
ขอ = ย้อน
ต้องการ, ใคร่ = ใค่
ถ้า = ปอ
อย่า = อย่าเป๋
ภาษา, คำ = กวาม(ความ)
กำลัง = ตึ๊ก

No comments: